Frühling

.

Zunderscht unne tüüf im Bode,
sitzed mier und warted still,
bis sich öppis afaad roode,
öppis i üs wachse will.

Und de fömmer üs a strecke,
wachsed immer mehr duruuf.
Dobe i de warme Sunne
tüend mir üsi Bletter uf.

(Gerda Bächli)

Jetzt teilen